Nazewnictwo parków

Projekt uwzględnia trzystopniowy podział prezentacji nazw parków. Każdy komunikat zamieszczony przy wejściu do danej przestrzeni zielonej rozpoczyna się określeniem, co to jest za miejsce, np. Park, Skwer czy Zieleniec, następnie podana jest nazwa własna parku. Każdy napis umieszczony jest na tablicy centralnie, bez względu na liczbę wierszy i wielkość zastosowanego fontu.

1x1.trans - Nazewnictwo parków

W przypadku krótkich nazw parków, tj. jednowierszowych, stosuje się z napis o jednej wielkości i grubości, m.in. Staromiejski, Helenów, Źródliska, Legionów, Widzewski, 3 maja.

W przypadku złożonych nazw parków, np. z imieniem i nazwiskiem patrona, stosuje się pomniejszony font w drugim wierszu przy zachowaniu ww. podziału. Dotyczy to większości łódzkich parków, m.in. Jana Kilińskiego, Stanisława Staszica, Tadeusza Rejtana czy Jana Dąbrowskiego. Dopuszcza się skrócenie nazwy, np. R. Baden-Powella.

Długie nazwy składamy maksymalnie w dwóch wierszach przy zachowaniu analogicznej zasady co w poprzednich wariantach, m.in. Park im. biskupa Michała Klepacza, Skwer im. Związku Strzeleckiego „Strzelec” czy Skwer Powstania Węgierskiego 1956 roku.

1x1.trans - Nazewnictwo parków

Nazwy łódzkich parków w większości przypadków są formalne i urzędowe. Wiele osób nie jest w stanie przyporządkować nazwy do lokalizacji danego parku. Po analizie, rekomenduje się przebudowanie komunikacji na powszechnie używaną przez mieszkańców, np. park Na Zdrowiu, park Julianowski czy park Promienistych.